|
ســـرمايه واندوخته های شرکت های بيمه اگرچه مبالغ قابل توجه و هنگفتی مي باشد، لکن درمقايسه با تعهدات بسیار سنگيني که قبول مي کنند بسیار اندک و ناچيزاست ، به همین دليل در مقابل حوادث و خطرات بزرگ فوق العاده آسيب پذير هستند.
توسـعه فعالیتـهای اقتصـادی ، ايجاد واحـدهای عظيـم صـنعتی ، ناوگانهای بزرگ هواپيمايي و دريايي، پوشـشهای مسئوليت و تجمع خطر در رشته های مختلف بيمه، تعهـدات شـــــرکتهای بيمه را روز به روز افزونـــتر نمـوده است .
شـرکتهای بیمه برای کاهش تعهدات سنگين خود راهی جز واگذاری بخشی از تعهدات خودبه دیگرشرکتهای بیمه را ندارند. اين واگذاری بــه روشهای مختلف صورت ميگيـــرد که به آن بيمه اتکايي گفـته ميشود.
همانطورکه بيمه گذاران اموال و دارايي های خود را نزد شـرکتهای بیمه، بیمه مي نمایند،شرکتهای بیمه نیز خود و تعهدات خود را نزد دیگـر شرکتهای بیمه (بیمه گراتکايي) درمقابــل خسارات سنگين و بزرگی که ممکن است وضعيت مالي آنها را با مخاطره روبرو کــند، بیمه ميکــنند. در واقع با اين عمل شرکتهای بیمه ، شرکتهاي ديگری به نام بیمه گر اتکایی را در نتايج مالی تعهدات خود سهـيم مي کنند.
با بیمه اتکــايي خطر بین چندين شـرکت بیـمه در داخل و خارج ازکشور تقســیم شده و درصورت بـروزخسارتی بزرگ وضعیت مالي يک شرکت بیمه با مخاطره روبرو نمیگردد. بـه عبارتی ساده تر بیمه اتکایی " يعنـــی تقسـيم خطر و ریسک یک تعهـد بیمه ای " . مکانیزم عملي بیمه اتکایی بديـن شکل است که بیمه گـر اتکايي درمقابل دريافت مبلغي ( از حق بیـمه ) تمام یا بخشی از تعهدات بیـمه گـر واگذارنده را به عهـده ميگيـرد.
|